สัมผัสลูกด้วยไม้ครั้งแรก: จับไม้สั้น
การจับไม้สูงใกล้หัวไม้ช่วยให้การตีครั้งแรกง่ายขึ้นอย่างไร พร้อมแบบฝึกเล็ก ๆ สามอย่างที่ใช้ปลายแขน
แนวคิด
ตอนตีด้วยไม้ครั้งแรก ลูกอยู่ห่างจากมือ การจับไม้สั้น คือจับสูงขึ้นไปบนด้ามใกล้ "T" ของไม้ (จุดที่หัวไม้ต่อกับก้านไม้) ทำให้หน้าเอ็นอยู่ใกล้มือขึ้น วัตถุที่จะตีจึงยังอยู่ใกล้มือ และตีได้สำเร็จง่ายขึ้น คู่มือ BWF ใช้วิธีนี้เป็นสะพานระหว่างการตีด้วยมือกับการตีด้วยการจับแบบปกติ
แบบฝึกเล็ก ๆ สามอย่าง
- หลังมือหงายขึ้น จับไม้สั้นใกล้ "T" ให้หลังมือหันขึ้น ตีลูกโป่ง ลูกบอลนิ่ม หรือลูกขนไก่ให้ลอยอยู่โดยหมุนปลายแขน
- นิ้วชี้ทาบไปตามกรอบ จับไม้สั้นเหมือนเดิม แต่วางนิ้วชี้ไว้ด้านล่างและทาบไปตามกรอบไม้ ตีลูกโป่ง ลูกบอล หรือลูกขนไก่ให้ลอยอยู่โดยหมุนปลายแขน
- แตะ ง้างไปหลัง ตี จับแบบเดิม เริ่มจากใช้เอ็นแตะลูกขนไก่ แล้วง้างหัวไม้ไปด้านหลังโดยหมุนปลายแขน และตีลูกด้วยการหมุนปลายแขนกลับอีกทาง ตอนจบควรมองเห็นหลังมือของตัวเอง
สิ่งที่ควรสังเกต
- แรงมาจากการหมุนปลายแขน ไม่ใช่การเหวี่ยงทั้งแขน
- มือผ่อนคลาย คู่มือบอกว่าการจับควรผ่อนคลาย ช่วยให้เปลี่ยนการจับง่าย ช่วยเรื่องแรง ลดความล้า และช่วยให้หลอกคู่ต่อสู้ได้ การจับจะกระชับขึ้นเองเล็กน้อยตอนสัมผัสลูก
ขั้นต่อไป
เมื่อรู้สึกสบายแล้ว ค่อย ๆ เลื่อนมือลงไปทางปลายด้ามสำหรับลูกที่ต้องการระยะเอื้อมมากขึ้น เช่นลูกที่ตีจากท้ายสนาม คู่มือระบุว่าการจับยาวดีกว่าสำหรับระยะเอื้อมและแรง ส่วนการจับสั้นเหมาะกับการเคลื่อนไหวที่ต้องเร็วหรือเมื่อต้องการควบคุมมากขึ้น ดูเพิ่มที่ การจับไม้: โฟร์แฮนด์และแบ็คแฮนด์
ข้อจำกัด
แบบฝึกเหล่านี้มาจากคู่มือสำหรับโค้ช คู่มือบอกว่า "ใกล้ T" โดยไม่ได้ระบุระยะที่วัดได้ ให้หาตำแหน่งที่รู้สึกว่าไม้เบาและควบคุมได้
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ