การจับไม้: กริปโฟร์แฮนด์และกริปแบ็คแฮนด์
กริปพื้นฐานสองแบบ เปลี่ยนระหว่างกริปเมื่อไหร่ และนิสัยที่ควรเลี่ยงตอนเริ่มเล่น
ทำไมการจับไม้จึงสำคัญ
วิธีจับกำหนดว่าหน้าไม้ด้านไหนสัมผัสลูกขนไก่ และข้อมือขยับได้อิสระแค่ไหน ผู้เริ่มเล่นมักจับไม้เหมือนจับกระทะเพราะรู้สึกเป็นธรรมชาติ ใช้ได้กับบางลูกแต่จำกัดลูกอื่น ๆ การเรียนรู้กริปง่าย ๆ สองแบบตั้งแต่ต้นช่วยลดการแก้นิสัยทีหลัง
กริปโฟร์แฮนด์
จับไม้เหมือนจับมือทักทาย นิ้วโป้งและนิ้วชี้ทำเป็นรูปตัว V ตามด้ามจับ และเว้นช่องเล็ก ๆ ระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลาง ใช้กับลูกที่ตีด้านที่ถือไม้ ได้แก่ แคลร์ ดรอป สแมช ไดรฟ์ และลูกหน้าตาข่ายส่วนใหญ่ (Badminton Insight, "The 4 grips in badminton")
กริปแบ็คแฮนด์
จากกริปโฟร์แฮนด์ ให้หมุนไม้เล็กน้อยจนนิ้วโป้งวางบนด้านกว้างและแบนของด้าม นิ้วโป้งช่วยดันตามหลังลูก ส่วนนิ้วอื่นผ่อนคลาย ใช้กับไดรฟ์แบ็คแฮนด์ ลูกยกและลูกหน้าตาข่ายด้านแบ็ค และการป้องกันในประเภทคู่ (แหล่งเดียวกัน)
อีกสองกริป ไว้ทีหลัง
แหล่งเดียวกันอธิบายกริปเอียง (bevel) ที่วางนิ้วโป้งบนสันของด้ามสำหรับลูกแบ็คแฮนด์ท้ายคอร์ต และกริปแบบกระทะ (panhandle) ที่วางนิ้วโป้งด้านข้าง แหล่งเดียวกันเตือนว่าการใช้กริปกระทะเป็นกริปหลักสำหรับลูกที่ตีเหนือหัวเป็นข้อผิดพลาดที่ผู้เริ่มมักทำ เริ่มจากสองกริปแรกก่อน แล้วค่อยเพิ่มกริปอื่นกับโค้ชหรือคู่ซ้อมที่ช่วยดูได้
ฝึกการเปลี่ยนกริป
- ถือไม้ตรงหน้าด้วยกริปโฟร์แฮนด์
- หมุนไม้หนึ่งในสี่รอบด้วยนิ้วมือ แล้ววางนิ้วโป้งบนด้านแบน: กริปแบ็คแฮนด์
- สลับไปมาสิบครั้งอย่างช้า ๆ โดยไม้นิ่งอยู่กับที่
- จากนั้นทำพร้อมให้คู่ซ้อมโยนลูกเบา ๆ ไปทั้งสองข้าง
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- บีบด้ามตลอดเวลา มือที่ผ่อนคลายขยับเร็วกว่าและเปลี่ยนกริปง่ายกว่า ให้กระชับเพียงชั่วครู่ตอนตีโดนลูก
- วางนิ้วโป้งที่เดิมทั้งโฟร์แฮนด์และแบ็คแฮนด์
- เปลี่ยนกริปช้าเกินไป: เริ่มเปลี่ยนทันทีที่เห็นว่าลูกมาทางด้านไหน
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ