ตีด้วยมือก่อนใช้ไม้: ลูกโป่ง ลูกบอลนิ่ม และลูกขนไก่
เกมง่าย ๆ ทั้งเล่นคนเดียวและเล่นกับคู่ ฝึกให้มองวัตถุและใช้มือรับให้ถูกจังหวะ ก่อนจะเพิ่มไม้เข้ามา
ทำไมเริ่มโดยไม่ใช้ไม้
ไม้แบดทำให้ลูกอยู่ห่างจากมือของเราเล็กน้อย ก่อนจะฝึกกะระยะนั้น การเรียนพื้นฐานด้วยมือเปล่าช่วยได้ คือมองวัตถุที่ลอยมาให้ชัด แล้วขยับเท้าและมือให้มือไปเจอลูก คู่มือโค้ชของ BWF ใช้เกมมือเหล่านี้เป็นขั้นแรก โดยเน้นเด็กและมือใหม่
เกมที่ลองได้
- เล่นคนเดียว ใช้ฝ่ามือ ตีลูกโป่งหรือลูกบอลนิ่มให้ลอยอยู่ด้วยฝ่ามือข้างเดียว ลองอีกข้าง แล้วสลับกัน
- เล่นคนเดียว ใช้หลังมือ เหมือนเดิม แต่ใช้หลังมือ
- ทั้งสองข้าง ตีให้ลอยด้วยทั้งฝ่ามือและหลังมือของสองมือ คิดท่าเล่นเล็ก ๆ ของตัวเอง เช่น แตะพื้นแล้วลุกขึ้นระหว่างที่ตี
- ตีออกจากมือ ถือลูกโป่งหรือลูกบอลไว้เหนือศีรษะ ยื่นมืออีกข้างขึ้นไปและหมุนแขนจนเห็นฝ่ามือ แล้วใช้ฝ่ามือตีวัตถุออกจากมือ ปล่อยให้แขนเคลื่อนต่อ จนสุดท่าเห็นหลังมือ
- เล่นกับคู่ ตีโต้ลูกโป่งหรือลูกบอลนิ่มด้วยฝ่ามือและหลังมือ จะนั่งหรือยืนก็ได้
สิ่งที่ควรสังเกต
- มองวัตถุจนถึงตอนที่สัมผัสหรือไม่
- เท้าขยับปรับตำแหน่งหรือแค่เหยียดแขน
- แขนหมุนผ่านจังหวะตีแล้วเคลื่อนต่อ หรือหยุดกึก
ความปลอดภัย
ใช้ลูกโป่งหรือลูกบอลนิ่ม ไม่ใช้ลูกแข็ง เก็บกระเป๋าและลูกขนไก่ที่กระจายอยู่ออกจากพื้น และเว้นระยะห่างจากผู้เล่นคนอื่นให้พอ
ข้อจำกัด
เกมเหล่านี้มาจากคู่มือโค้ชที่เขียนไว้สำหรับเด็กและมือใหม่เป็นหลัก เป็นขั้นแรกแบบเบา ๆ ไม่ใช่ข้อบังคับ ถ้าคุณถือไม้ได้สบายแล้ว ไปบทเรียนถัดไปได้เลย
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ