แยกสิ่งที่จะทำออกจากผลที่หวัง
ลองแยกเป้าหมายการซ้อมสี่ข้อบนกระดาษ แล้วเปลี่ยนผลที่หวังหนึ่งข้อให้เป็นการกระทำที่เลือกทำได้
บอกสิ่งที่คุณเลือกทำได้
คุณอาจอยากชนะเกมหรือได้ยินว่าตัวเองเล่นได้ดี เก็บความหวังนั้นไว้ แล้วถามว่า “ตอนซ้อม ฉันตัดสินใจทำอะไรได้บ้าง” การตัดสินใจของคู่ซ้อมและผลของการตีโต้ก็มีส่วนด้วย คุณตัดสินใจแทนอีกฝ่ายไม่ได้
เลือกการกระทำเล็ก ๆ ที่รู้วิธีทำอยู่แล้ว การเลือกทำไม่ได้แปลว่าจะทำได้สมบูรณ์ทุกครั้ง คุณขอให้ปรับแบบฝึกให้ง่ายขึ้นได้
แยกบัตรสี่ใบร่วมกัน
ใช้กระดาษกับปากกา คุยกับคู่ซ้อมนอกพื้นที่เล่น กิจกรรมนี้เป็นการพูดคุย ไม่มีการตีลูกหรือฝึกเคลื่อนไหว เขียนเป้าหมายการซ้อมต่อไปนี้แยกกันบนบัตรสี่ใบ:
- ชนะการตีโต้ทั้งห้าชุดในหนึ่งรอบ
- ขอลูกป้อนที่ง่ายขึ้นเมื่อลูกป้อนปัจจุบันยากเกินไป
- ให้คู่ซ้อมบอกว่าฉันเล่นได้ดี
- พูดคำหยุดที่ตกลงกันก่อนเก็บลูกที่ตกพื้น
ข้อแรกกับข้อที่สามมีผลที่ขึ้นอยู่กับคนอื่นด้วย ส่วนข้อที่สองกับข้อที่สี่เป็นการกระทำที่คุณเลือกลองทำได้ การแยกแบบนี้ไม่ได้แปลว่าความหวังเป็นสิ่งผิด หรือทำให้การกระทำกลายเป็นคำสัญญาว่าจะสำเร็จ
ลองทำสามขั้นตอน
- ผลัดกันแยกบัตรทั้งสี่ใบ คนหนึ่งอธิบายว่าบัตรแต่ละใบอยู่กลุ่มไหน ระหว่าง “สิ่งที่ฉันทำ” กับ “ผลที่ขึ้นอยู่กับคนอื่นด้วย” ถ้าไม่แน่ใจให้แยกใบนั้นไว้ก่อนได้ อีกคนฟัง แล้วสลับหน้าที่และคุยข้อที่เห็นต่าง
- ปรับความหวังคนละหนึ่งข้อ เลือกบัตรที่เป็นผลข้อใดข้อหนึ่ง แล้วเพิ่มการกระทำที่คุ้นเคยและทำได้ในการซ้อม เช่น “ฉันหวังว่าคู่ซ้อมจะบอกว่าเล่นได้ดี หลังจบรอบฉันจะถามว่าเขาเห็นฉันทำอะไรบ้าง” จะเก็บความหวังเดิมไว้ก็ได้ คู่ซ้อมช่วยดูว่าการกระทำชัดเจนและทำได้หรือไม่ โดยไม่ต้องสัญญาว่าจะชม
- อ่านบันทึกสมมติคนละสองแบบ แบบ A: “ฉันขอลูกป้อนที่ง่ายขึ้นหนึ่งครั้ง แล้วฉันแพ้การตีโต้ชุดถัดไป” แบบ B: “ฉันขอลูกป้อนที่ง่ายขึ้นหนึ่งครั้ง แล้วฉันชนะการตีโต้ชุดถัดไป” ทั้งสองแบบมีการขอเหมือนกัน คุยกันว่าบันทึกบอกอะไรได้ และยังต้องสังเกตอะไรเพิ่ม
บันทึกไม่ได้บอกว่าได้เปลี่ยนลูกป้อนหรือไม่ หรือการตีโต้ชุดถัดไปง่ายขึ้นหรือไม่ อย่าเติมรายละเอียดเอง บัตรสี่ใบใช้จัดการพูดคุย ส่วนห้าชุดในบัตรแรกเป็นเพียงตัวอย่าง ไม่ใช่เป้าหมายของแบบฝึก
เก็บการกระทำหนึ่งอย่างไว้ลองครั้งหน้า
บอกคู่ซ้อมว่าอยากลองทำอะไรหนึ่งอย่าง และจะทำเมื่อไร หลังซ้อมอาจจดว่าได้ลองหรือไม่และเกิดอะไรขึ้น รวมถึง “ลืมทำ” หรือ “ต้องขอให้ช่วย”
การชนะหนึ่งลูกไม่ได้พิสูจน์ว่าชนะเพราะการกระทำนั้น และการแพ้หนึ่งลูกก็ไม่ได้ลบสิ่งที่ได้ลองทำ คุณรู้สึกดีใจหรือผิดหวังและยังบอกข้อเท็จจริงได้ ไม่จำเป็นต้องเทียบความก้าวหน้าของตัวเองกับผู้เล่นคนอื่น
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ