Birdies Squad

ขอให้คู่ซ้อมบอกสิ่งที่สังเกตอย่างเจาะจง

ลองถามถึงการกระทำที่มองเห็นได้หนึ่งอย่าง และฝึกตอบรับคำตอบสามแบบกับคู่ซ้อมบนกระดาษ

เผยแพร่เมื่อ · สภาพจิตใจ

ระดับ : มือสมัครเล่น

ตกลงกันว่าจะสังเกตอะไร

หลังจบรอบซ้อม คุณถามคู่ซ้อมได้ว่าสังเกตเห็นอะไร เลือกการกระทำที่คุ้นเคยหนึ่งอย่างและระบุช่วงเวลาให้ชัด เช่น ตำแหน่งไม้ก่อนป้อนลูกด้วยมือ ถามก่อนเริ่มรอบว่าคู่ซ้อมช่วยสังเกตได้หรือไม่ แล้วตกลงว่าจะคุยกันหลังจบรอบ

คุณบอกสิ่งที่ตัวเองรู้สึกหรือจำได้ก่อน แล้วค่อยฟังอีกฝ่าย คู่ซ้อมอาจเห็นต่างหรือมองไม่ทันช่วงนั้น ทั้งคู่ไม่ต้องเดาว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร

อ่านคำตอบสมมติสามแบบ

ใช้กระดาษกับปากกา คุยกันนอกพื้นที่เล่น กิจกรรมนี้ไม่มีการตีลูกหรือฝึกเคลื่อนไหว สมมติว่าคุณถามว่า “หลังจบรอบ ช่วยบอกได้ไหมว่า ก่อนป้อนลูกด้วยมือแต่ละครั้ง ไม้ของฉันอยู่ด้านหน้าตัวฉันหรือเปล่า”

อ่านคำตอบต่อไปนี้ แต่ละข้อเป็นคำตอบแยกกันเกี่ยวกับรอบซ้อมสมมติ:

A บอกข้อมูลเกี่ยวกับการกระทำที่เลือกในช่วงเวลาที่ระบุ แต่ไม่ได้บอกว่าเห็นอะไรตอนก่อนป้อนลูกอีกครั้งที่เหลือ B ไม่ได้บอกว่าเห็นการกระทำอะไรจึงพูดเช่นนั้น ส่วน C ยังตอบคำถามเรื่องตำแหน่งไม้ไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าไม้ไม่เคยอยู่ด้านหน้า คำตอบแต่ละข้อพูดถึงคนละรอบสมมติ ไม่ใช่คำบอกเล่าของสามคนที่ดูรอบเดียวกัน

ลองคุยคนละสามแบบ

  1. เตรียมคำถามร่วมกัน คัดลอกคำถามข้างต้น แล้วขีดเส้นใต้สิ่งที่จะสังเกตกับช่วงเวลา ตรวจว่าทั้งคู่เข้าใจคำขอเหมือนกัน ในที่นี้ “ด้านหน้า” หมายถึงด้านหน้าตัวผู้เล่น คุณกำลังฝึกตั้งคำถาม ไม่ได้ทดสอบท่าทางทางเทคนิค
  2. คนหนึ่งถาม อีกคนอ่าน A แล้ว B แล้ว C ใช้คำตอบแต่ละข้อในบทสนทนาแยกกัน สำหรับ A ให้ทวนสิ่งที่อีกฝ่ายบอกโดยไม่เพิ่มคะแนนหรือสาเหตุ สำหรับ B ให้ถามว่า “หมายถึงการกระทำอะไรที่มองเห็นได้ และช่วงไหน” บัตรไม่ได้ให้รายละเอียดเพิ่ม จึงเก็บส่วนนั้นไว้ว่าไม่ทราบ สำหรับ C ให้ยอมรับว่าไม่มีข้อสังเกตในช่วงนั้น คุณอาจถามว่ารอบหลังคู่ซ้อมช่วยสังเกตให้ได้ไหม อีกฝ่ายปฏิเสธได้
  3. สลับหน้าที่แล้วใช้คำตอบทั้งสามแบบอีกครั้ง แต่ละคนได้ลองทั้งถามและตอบรับ จากนั้นเทียบสิ่งที่บัตรบอกจริงกับรายละเอียดที่เผลออยากเติม ถ้าเข้าใจถ้อยคำต่างกัน ให้ถามเพื่อความชัดเจน ไม่จำเป็นต้องบังคับให้เห็นตรงกัน

การป้อนลูกสามครั้งใน A เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องสมมติ ไม่ใช่เป้าหมายการซ้อม ไม่ต้องทำท่าป้อนลูกหรือแต่งข้อสังเกตเพิ่มเพื่อให้บัตรมีข้อมูลครบ

เก็บคำถามที่ใช้ได้ไว้ลองครั้งหน้า

เลือกคำถามที่อาจใช้หลังแบบฝึกที่คุ้นเคย ตกลงกันว่าคู่ซ้อมดูอะไรได้จริงและจะคุยเมื่อไร ถ้าอีกฝ่ายช่วยดูไม่ได้ ให้แยกสิ่งที่ตัวเองรู้สึกหรือจำได้ออกจากสิ่งที่คนอื่นสังเกตเห็น

คำบอกเล่าที่เจาะจงช่วยให้คุยถึงสิ่งที่ลองทำได้ แต่ไม่ได้อธิบายทุกสาเหตุหรือพิสูจน์ว่าพัฒนาขึ้น คุณขอตัวอย่าง บอกว่ายังไม่แน่ใจ หรือพักการพูดคุยได้ ไม่ต้องเอาความเห็นเกี่ยวกับรอบเดียวมาตัดสินตัวเอง

คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ

← บทเรียนทั้งหมด