จัดการแข่งขัน: แพ้คัดออก พบกันหมด แลดเดอร์ และคืนก๊วน
เลือกรูปแบบอย่างไรเมื่อมีสนามน้อยหรือคนมาก พร้อมเรื่องบาย มือวาง และวิธีนับจำนวนแมตช์
ทำไมรูปแบบสำคัญ
กลุ่มผู้เล่นเดียวกันอาจมีวันที่ต่างกันมากตามรูปแบบ คู่มือผู้ฝึกสอน BWF ระดับ 1 (ฉบับที่ 2 ปี 2017) อธิบายหลายรูปแบบสำหรับสโมสรและโรงเรียน บทเรียนนี้เล่าด้วยภาษาง่าย ๆ เรื่องนี้เกี่ยวกับการจัดการเล่น ไม่ใช่กติกาแบดมินตัน ซึ่งไม่เปลี่ยน
แพ้คัดออก
แพ้คือตกรอบ เหมาะเมื่อมีผู้สมัครมากและเวลาน้อย แต่ผู้เล่นหลายคนจะได้เล่นน้อยเกม ง่ายที่สุดเมื่อมีผู้สมัคร 2, 4, 8, 16, 32, 64 หรือ 128 คน จับสลากแบบสุ่ม
- บาย (bye): ถ้าจำนวนผู้สมัครเป็นเลขอื่น บางคนข้ามรอบแรก ตัวอย่างในคู่มือ: ผู้สมัคร 14 คน ต้องมีบายรอบแรก 2 คนเพื่อให้ครบ 16
- มือวาง: ผู้เล่นที่ดีที่สุดตามผลที่ผ่านมา ถูกวางในคนละส่วนของสาย เพื่อไม่พบกันก่อนรอบหลัง ถ้ายังชนะต่อเนื่อง
- เลขแมตช์: การให้เลขแต่ละแมตช์ช่วยคนจัดตารางสนาม
พบกันหมด (ลีก)
ทุกคนเจอทุกคน ผู้เล่นทุกคนจึงได้จำนวนแมตช์เท่ากัน ข้อเสียคือจำนวนแมตช์ ตารางของคู่มือให้ตัวอย่าง 5 คนมี 10 แมตช์ 8 คนมี 28 และ 10 คนมี 45 ตัวเลขเหล่านี้ตามกฎง่าย ๆ ที่เราตรวจแล้ว: ผู้เล่น n คน มี n × (n − 1) ÷ 2 แมตช์ ถ้าชนะเท่ากัน ให้ตกลงกันก่อนว่าใช้อะไรตัดสิน: ผลต่างเกม ผลต่างแต้ม หรือผลแมตช์ระหว่างสองคนที่เสมอกัน
แลดเดอร์และพีระมิด
ในแลดเดอร์ ผู้เล่นถูกจัดอันดับ และผู้ที่อยู่ต่ำกว่าท้าผู้ที่อยู่เหนือได้ ถ้าผู้ท้าชนะ จะสลับที่กัน ในพีระมิด ชั้นล่างมีคนมากขึ้น ท้าคนในชั้นเดียวกันได้ (ผู้ชนะขึ้นไป) หรือท้าคนที่อยู่เหนือกว่า (ผู้ชนะได้ที่นั้น) ทั้งสองแบบใช้เวลาหลายสัปดาห์ ควบคู่กับการเล่นปกติ
คืนก๊วน
คู่มืออธิบายกระดานหมุด: ผู้มาถึงปักหมุดที่แถวล่างตามลำดับที่มา คนแรกในแถวเลือกอีกสามคนมาจับคู่แข่ง สี่คนนี้ลงสนาม 1 ทำต่อไปจนสนามและสนามรอเต็ม เมื่อแมตช์จบ สี่คนย้ายหมุดไปท้ายแถว และกลุ่มที่รออยู่ลงสนามที่ว่าง ใช้ได้กับเดี่ยวหรือคู่ และกับสนามกี่สนามก็ได้
ข้อผิดพลาดที่ควรเลี่ยง
- เลือกพบกันหมดทั้งที่คนมากและเวลาไม่พอ ควรนับแมตช์ก่อน
- ไม่บอกผู้เล่นล่วงหน้าว่าเสมอกันจะตัดสินอย่างไร
- วางมือวางโดยไม่มีผลที่ใช้อ้างอิง
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ