เสิร์ฟโฟร์แฮนด์: เสิร์ฟต่ำและเสิร์ฟสะบัด
เสิร์ฟต่ำโฟร์แฮนด์และเสิร์ฟสะบัดโฟร์แฮนด์ใช้ท่าเริ่มเดียวกันอย่างไร แต่ละแบบใช้ทำอะไร และแบบฝึกที่เริ่มจากการปล่อยลูกลงกระบอก
ใช้ทำอะไร
เสิร์ฟสองแบบใช้ท่าเริ่มโฟร์แฮนด์เดียวกัน ในคู่มือผู้ฝึกสอน BWF ระดับ 1 (ฉบับที่ 2 ปี 2017 โมดูล 7):
- เสิร์ฟต่ำโฟร์แฮนด์ ไปที่ด้านหน้าของช่องเสิร์ฟของคู่ต่อสู้ในช่องทแยงตรงข้าม ใช้เป็นหลักในหญิงเดี่ยว เพื่อเริ่มแรลลี่จากตำแหน่งเชิงรับหรือเป็นกลาง จุดมุ่งหมายคือจำกัดโอกาสบุกของคู่ต่อสู้ และช่วยสร้างโอกาสบุกให้เรา
- เสิร์ฟสะบัดโฟร์แฮนด์ ก็เริ่มแรลลี่จากสถานการณ์เชิงรับหรือเป็นกลางเช่นกัน ใช้เป็นหลักในหญิงเดี่ยว แต่ใช้ได้ในทุกประเภท จุดมุ่งหมายคือบังคับให้คู่ต่อสู้ถอยหลังและเสียสมดุล ด้วยการทำให้เขาเชื่อว่าเราจะเสิร์ฟต่ำ ในประเภทเดี่ยวไปถึงเส้นหลังได้
กติกาที่เสิร์ฟทุกแบบต้องทำตามอยู่ในการเสิร์ฟ: อะไรทำให้ถูกกติกา เปรียบเทียบเสิร์ฟสามแบบในเสิร์ฟสามแบบ: สั้น สะบัด และสูง ส่วนเสิร์ฟยาวโฟร์แฮนด์ ดูเสิร์ฟสูงโฟร์แฮนด์
ทีละขั้น
ท่าเริ่มเดียวกันทั้งสองแบบ ยืนตะแคงในช่องเสิร์ฟ จับพื้นฐาน ยกไม้และลูกไว้สูง น้ำหนักอยู่ที่ขาหลัง ตอนง้างไม้ เริ่มถ่ายน้ำหนักไปข้างหน้า ปล่อยลูกลงด้านข้างและด้านหน้าตัว ลดไม้ลง งอข้อมือ และหมุนปลายแขนออกด้านนอก
เสิร์ฟต่ำ ช่วงสวิงไปข้างหน้า: สวิงไม้ไปข้างหน้า คงข้อมือที่งอไว้ ตีลูกที่ด้านหน้าและข้างลำตัว แล้วดันทะลุลูก ส่งไม้ต่อ: นำไม้กลับสู่ท่าพร้อม
เสิร์ฟสะบัด ช่วงสวิงไปข้างหน้า: ถ่ายน้ำหนักลงเท้าหน้าต่อไปและสวิงไม้ไปข้างหน้า เร่งหัวไม้โดยหมุนปลายแขนเข้าด้านในและเหยียดข้อมือ ตีแรงทะลุลูกที่ด้านหน้าและข้างลำตัว ส่งไม้ต่อ: แรงเฉื่อยพาไม้ผ่านไปทั้งสูงและยาว
ทำไมจึงรู้สึกยาก และคู่มือแนะนำอย่างไร
เสิร์ฟโฟร์แฮนด์ยากกว่าเสิร์ฟแบ็คแฮนด์เล็กน้อย เพราะต้องตีลูกที่กำลังตก คำตอบของคู่มือ:
- ใช้การจับพื้นฐานและวางลูกบนเอ็น โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ง้างไม้สั้น ๆ โดยงอข้อมือ แล้วดันลูก (เสิร์ฟต่ำ) หรือสะบัดลูกออกจากมือ (เสิร์ฟสะบัด)
- เป็นทีมเล็ก (เช่นกลุ่มละสามคน) แต่ละคนถือลูกในมือที่ไม่ถือไม้ยืนรอหลังเส้นหลัง ผลัดกันวิ่งไปข้างหน้าถึงกระบอกลูกในสนาม แล้วยืนตรงพยายามปล่อยลูกลงกระบอก ถ้าพลาด ให้เก็บลูกแล้วไปต่อท้ายแถว เมื่อลูกทุกลูกอยู่ในกระบอกแล้ว ให้เทออกแล้วพยายามทำคะแนนทีมให้ดีกว่าเดิม จนถึงเวลาที่ตกลงกัน
- รวมสองอย่างเข้าด้วยกัน ค่อย ๆ ปล่อยลูกจากไกลขึ้น สวิงยาวขึ้น และถ่ายน้ำหนักมากขึ้น สำหรับเสิร์ฟต่ำ คู่มือเสริมว่า ให้ดันสะโพกหลังไปข้างหน้า แล้วให้ไม้เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างลื่นไหล
แบบฝึกเล็งเป้า
- เสิร์ฟต่ำ ไม่มีเนต: ดันลูกไปยังเป้าที่วางห่างจากผู้เสิร์ฟสี่ถึงหกเมตร
- ดวลเสิร์ฟต่ำ: สองคนอยู่คนละฝั่งเนต วางเป้าใกล้เส้นเสิร์ฟสั้นของช่องตัวเอง ผลัดกันเสิร์ฟและนับจำนวนครั้งที่โดนเป้า เมื่อถึงเวลาที่กำหนด เช่นสามนาที เทียบคะแนน ถ้าเสมอ ให้ตีลูกขึ้นฟ้า ทิศที่หัวลูกชี้ตัดสินผู้ชนะ ผู้ชนะขยับขึ้นหน้าห้องโถง ผู้แพ้ขยับลงไปพบคู่แข่งคนใหม่
- ดวลเสิร์ฟสะบัด: เกมเดียวกัน แต่วางเป้าใกล้เส้นเสิร์ฟหลัง
- เกมที่เสิร์ฟต่ำอย่างเดียวหรือสะบัดอย่างเดียว: อาจให้สองโอกาส สลับผู้เสิร์ฟให้ทุกคนเสิร์ฟเท่ากัน และให้ผู้รับยืนและถือไม้ต่างกัน เพื่อให้ผู้เสิร์ฟต้องเลือกว่าจะวางลูกตรงไหน (กว้าง ไปกลาง เป็นต้น)
คำแนะนำจากคู่มือ
ทำให้เสิร์ฟต่ำและเสิร์ฟสะบัดดูเหมือนกัน เพื่อให้คู่ต่อสู้สับสนและเสียสมดุล
ข้อจำกัด
คู่มือไม่ได้ให้ความเร็วหรือความสูงของเสิร์ฟทั้งสองแบบ การเลือกแบบไหนขึ้นกับผู้เล่นและคู่ต่อสู้ และกติกากำหนดเงื่อนไขที่แน่นอนของการเสิร์ฟที่ถูกต้อง หยุดถ้าปวดข้อมือ ข้อศอก หรือไหล่ และปรึกษาผู้ฝึกสอนที่มีคุณวุฒิ
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ