วงจรการเคลื่อนที่: ออกตัว เข้าหาลูก ตี และกลับตำแหน่ง
สี่ส่วนของการเคลื่อนที่ทุกครั้งในสนาม ทำไมการกลับตำแหน่งสำคัญพอ ๆ กับการเข้าหาลูก และวิธีฝึกวงจรทั้งหมดในสามขั้น
คืออะไร
ทุกครั้งที่ลูกกลับมา ร่างกายเราผ่านสี่ส่วนเดิม คู่มือผู้ฝึกสอน BWF ระดับ 1 (ฉบับที่ 2 ปี 2017 โมดูล 6) เรียกว่าวงจรการเคลื่อนที่
- ออกตัว: การตอบสนองต่อการตีของคู่แข่ง ทำให้เราออกตัวไปหาลูกได้
- เข้าหาลูก: ก้าวที่ใช้เดินทางข้ามสนามไปหาลูก
- ตี: การเคลื่อนไหวของร่างกายตอนตีลูก
- กลับตำแหน่ง: ก้าวที่ใช้เคลื่อนที่ไปในทิศที่คาดการณ์ลูกที่คู่แข่งจะตีกลับมา
คู่มือบอกว่าการเข้าหาลูกกับการกลับตำแหน่งใช้การเคลื่อนไหวชุดเดียวกันเป็นส่วนมาก ทั้งไปข้างหน้า ถอยหลัง และไปด้านข้าง และบอกว่าแต่ละวงจรเริ่มจากการที่คู่แข่งตีลูก
สิ่งเดียวที่ควรปรับ
ให้การกลับตำแหน่งได้รับความใส่ใจเท่ากับการเข้าหาลูก ในรายการฝึกของคู่มือ ขั้นสุดท้ายคือตีลูกที่เพื่อนป้อนให้ โดย "ให้ความใส่ใจกับคุณภาพการกลับตำแหน่งเท่ากัน" ตีดีแต่กลับตำแหน่งแบบเฉื่อย ๆ ทำให้เราไปช้าในวงจรถัดไป
ฝึกสามแบบ
- ทำตามรูปแบบ เพื่อนทำรูปแบบก้าวสั้น ๆ เช่นไปที่เนตแล้วกลับ เราดูแล้วทำตาม คู่มือแนะนำให้ยืนให้ผู้ทำตามเห็นจากด้านหลัง จะทำตามง่ายขึ้น
- รูปแบบเดิม ไม่มีต้นแบบ ทำคนเดียวแบบซ้อมเงาในสนาม: ออกตัว เข้าหาลูก เหวี่ยงไม้โดยไม่มีลูก กลับตำแหน่ง ทำทั้งสองข้าง
- เพิ่มลูก เพื่อนป้อนลูก เราทำวงจรทั้งหมดแล้วตีลูก ให้ดูคุณภาพการกลับตำแหน่ง ไม่ใช่แค่ลูกตี
ทำแต่ละแบบซ้ำสองสามครั้ง แล้วสลับข้าง
ข้อผิดพลาดที่ควรเลี่ยง
- หยุดที่การตี แล้วมองการกลับตำแหน่งเป็นเรื่องรอง
- เริ่มวงจรหลังจากเห็นว่าลูกไปทางไหนแล้ว วงจรเริ่มจากการที่คู่แข่งตีลูก จึงต้องออกตัวตรงนั้น
- ฝึกแต่การเข้าหาลูก คู่มือชี้ว่าการกลับตำแหน่งใช้การเคลื่อนไหวคล้ายกันเป็นส่วนมาก จึงควรฝึกด้วย
ข้อจำกัด
คู่มือบอกว่าผู้เล่นต่อองค์ประกอบเข้าด้วยกันได้หลายแบบ และเสนอไว้เพียงบางแบบเพื่อเป็นจุดเริ่มต้น รูปแบบเป็นเรื่องส่วนตัวได้ ใช้เป็นฐาน ไม่ใช่กฎ
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ