สแมชโฟร์แฮนด์
เมื่อไรควรสแมช การเคลื่อนไหวต่อเนื่องจากขาถึงหัวไม้ และแบบฝึกที่ปลอดภัยสำหรับฝึกลูกนี้
ใช้ทำอะไร
สแมชคือลูกที่ตีจากท้ายสนามของเราลงไปยังกลางสนามของคู่ต่อสู้ ตีลงต่ำ ใช้เมื่อลูกสูงพอที่จะตีกดลงได้ในโซนบุกของเรา เป้าหมายคือชนะแต้มหรือบังคับให้ตีกลับอ่อนมาก ตีเข้าช่องว่างหรือเข้าตัวคู่ต่อสู้ก็ได้
ทีละขั้น
- เตรียมพร้อม จับไม้แบบวี (V-grip) ซึ่งเป็นการจับที่ใช้ตีแรง ผ่อนคลาย ยืนตะแคงหาเนต แล้วก้าวถอยหลังเพื่อลงน้ำหนักที่ขาหลัง
- ลงน้ำหนัก กระโดดขึ้นและไปข้างหน้าเล็กน้อยจากขาหลัง ขณะอยู่กลางอากาศเริ่มหมุนตัว ยกศอก และบิดปลายแขนออก (ความรู้สึกเหมือน "หวีผม") ให้ไม้ตกไปด้านหลัง มีมุมระหว่างแขนกับไม้
- ตี หมุนต่อและสะบัดหัวไม้เข้าหาลูก บิดปลายแขนเข้า เอื้อมขึ้นและตีที่หน้าไหล่ข้างที่ตี โดยไม้อยู่ด้านหน้าลำตัว
- จบท่า หมุนให้สุด ลงพื้น และผ่อนแขนให้ปลายแขนหมุนต่อได้ พร้อมสำหรับลูกถัดไป
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและวิธีแก้
- ตีหลังศีรษะ ลูกลอยขึ้นหรือแบน ให้เอื้อมขึ้นและไปข้างหน้า ฝึกตีลูกที่แขวนอยู่ตรงหน้า
- แขนเกร็งและกำแน่นเกินไป ทำให้ความเร็วหัวไม้ลดลง ผ่อนคลายจนถึงจังหวะสัมผัสลูก
- ใช้แต่แขน พลังมาจากขาและการหมุนลำตัวก่อน
- ความเร็วเท่าเดิมทุกลูก ลองเปลี่ยนความแรงเพื่อให้คู่ต่อสู้จับจังหวะรับไม่ได้
- สแมชแล้วไม่เตรียมต่อ หลังสแมชแต่ละครั้ง เตรียมรับลูกบล็อกหรือลูกดัน
ฝึกแบบง่าย
- ตีลูกที่แขวนไว้ในความสูงที่สบาย กระโดด สะบัด ตีที่ด้านหน้า แล้วดูลูกพุ่งลง
- ให้คนป้อนโยนลูกสูงด้วยมือล่าง คุณก้าวถอย ลงน้ำหนัก กระโดด และตีลง ใส่เป้าหมายเพื่อฝึกให้ชันและแม่นขึ้น
- สแมช บล็อก บล็อก ยก เป็นลำดับที่เชื่อมสแมชกับการเล่นต่อหลังจากนั้น
- ในเกม ให้ 3 แต้มแทน 1 แต้มเมื่อชนะแต้มด้วยสแมชหรือลูกถัดจากสแมช
ข้อจำกัด
สแมชหนักต่อไหล่และหลังส่วนล่าง โดยเฉพาะเมื่อตีหลายลูกติดกัน วอร์มอัปก่อน เพิ่มจำนวนทีละน้อย และอย่าฝึกทั้งที่เจ็บ บทเรียนนี้อธิบายแบบจำลองด้านเทคนิค ไม่ใช่โปรแกรมทางการแพทย์หรือการฝึกสอน
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ