สี่แนวคิดเบื้องหลังการตีทุกลูก: ง้างไม้ จากกล้ามเนื้อใหญ่ไปเล็ก การหมุน การงอและเหยียด
หลักการพื้นฐานสี่ข้อว่าร่างกายสร้างแรงตอนตีลูกอย่างไร ด้วยภาษาง่าย ๆ พร้อมแบบฝึกสัมผัสท่า
ทำไมต้องเรียนหลักการ
ลูกตีแต่ละแบบดูต่างกันมาก แต่มีสี่แนวคิดเดียวกันอยู่ข้างใต้ทั้งหมด เมื่อเข้าใจแล้วจะรู้ว่าทำไมโค้ชให้หมุนตัว งอ หรือผ่อนคลาย และช่วยให้แก้ลูกตีเองได้
1. การง้างไม้
การสร้างแรงมาก ๆ ต้องมีการง้างไม้ การง้างไม้ยืดกล้ามเนื้อ แล้วกล้ามเนื้อเหล่านั้นหดกลับอย่างรวดเร็วตอบสนองต่อการยืด เพิ่มพลังให้การตีไปข้างหน้า
2. จากกล้ามเนื้อใหญ่ไปกล้ามเนื้อเล็ก
การตีลูกเกิดจากแรงของกล้ามเนื้อที่ทำให้ข้อต่อเคลื่อนไหวต่อเนื่องประสานกัน แรงสุดท้ายจะมากที่สุดเมื่อการเคลื่อนไหวเริ่มจากกล้ามเนื้อใหญ่และจบที่กล้ามเนื้อเล็ก คือขาและลำตัวก่อน แล้วไหล่ แขน และสุดท้ายที่มือ
3. การหมุน
การหมุนเกิดได้สามระดับ
- ทั้งตัวหมุน
- แขนท่อนบนหมุน
- แขนท่อนล่างหมุน ออกด้านนอก (supination) หรือเข้าด้านใน (pronation)
คุณจะเจอคำเหล่านี้ในบทเรียนลูกตีหลายบทของเรา เช่น "หมุนปลายแขนออกด้านนอก" หรือ "pronate"
4. การงอและเหยียด
ข้อต่องอและเหยียดได้ การงอเป็นส่วนหนึ่งของการง้างไม้ ส่วนการเหยียดเป็นส่วนของการตีไปข้างหน้าขณะเอื้อมไปหาลูก
แบบฝึกสัมผัสท่า (ไม่มีลูก)
- ยืนตะแคงอย่างผ่อนคลายและถือไม้
- ง้างไม้เล็กน้อย รู้สึกถึงการยืด
- ตีไปข้างหน้าช้า ๆ โดยเริ่มจากขาและสะโพก แล้วไหล่ แล้วปลายแขน
- ทำซ้ำพร้อมท่องสี่แนวคิด: ง้าง ใหญ่ไปเล็ก หมุน เหยียด
ทำช้า ๆ และหยุดถ้ารู้สึกเจ็บ
ข้อจำกัด
หลักการเหล่านี้มาจากบทนำของบทว่าด้วยทักษะการตีในคู่มือ BWF และตั้งใจให้เป็นพื้นฐาน ไม่ได้บอกวิธีตีแต่ละลูก และคู่มือเองบอกว่าลูกตีแต่ละแบบมีการเตรียมตัว การง้างไม้ การตีไปข้างหน้า และการส่งไม้ต่อของตัวเอง ถ้าเจ็บไหล่หรือศอก ให้เอาจริงเอาจังและปรึกษาโค้ชที่มีคุณสมบัติ
คำแนะนำทั่วไปสำหรับการฝึก: เล่นตามขีดจำกัดของตัวเอง และหยุดทันทีหากรู้สึกเจ็บ